Meer weten over hoe u deze blog kan steunen?

Ik las net mijn oude artikelen over hoe verschrikkelijk ik dit Nederlandse onderwijs vind en ik moet tot mijn spijt concluderen dat ik nog geen steek vooruit ben gekomen. Ik heb na een jaar zeuren de school zo ver gekregen dat ik bepaalde lessen mag ’skippen’, ik mag buiten de les de stof zelfstandig doornemen. Dat is op zich een grote overwinning op het systeem, maar echt werken doet het niet. Ik mag dan nog zo verantwoordelijk en zelfstandig zijn, alle eigenschappen waar mee gepreekt wordt hier op school, maar als mij geen hand toegestoken wordt red ik het simpelweg niet. Ik moet bijvoorbeeld wel weten wanneer ik mijn toetsen heb en wat de lesstof daarvoor is…

Alles wat we leren hier -naast de nutteloze en vaak onjuiste feiten- is gehoorzaamheid. We krijgen ingestampt dat het leven oneerlijk is en hard en dat je niet op medeleven mag rekenen of zelfs maar hopen. Dit systeem werkt perfect om arbeiders te kweken, mensen die dansen naar de pijpen van hun baas en zonder klagen het zware werk verrichten. Een van de grootste nadelen van dit systeem is dat we een maatschappij creeren van individuen. Nu is daar op zich niks mis mee, mits deze individuen rekening met elkaar houden en dat is nu juist wat er niet gebeurt. Kinderen leren aan dat het ieder voor zich is, we kweken egoistische mensen in onze leerfabrieken. Dat is de reden dat we nu in een financiele crisis zitten, mensen die alleen maar aan zichzelf dachten, zelfverrijking. De toekomst, het millieu en hun medemens kon hen gestolen worden. Vertel mij niet dat ze de kredietcrisis niet hadden kunnen voorzien, elke middelbare scholier kan je vertellen dat als je verlies in een doosje doet en dat gaat verkopen dat het geld dan op een gegeven moment opraakt. Elke simpele ziel kan je vertellen dat je niet moet lenen aan mensen die je niet kunnen terugbetalen.

Ons onderwijssysteem is dus eigenlijk verschrikkelijk verouderd, het is ontworpen in de industriele revolutie en als we kijken naar waar het ons gebracht heeft dan mogen we zeker niet tevreden zijn. De technologie heeft vooruitgang geboekt, dat wel. Dat komt omdat we prima werkers hebben geschapen. De mens als wezen is echter achteruit gegaan, en wat is er nu belangrijker?

We hebben onderwijs nodig dat zelfstandige, gebalanceerde mensen vormt. Vrije geesten, creatievelingen en verantwoordelijke mensen. Dit zijn de eigenschappen die de mensheid als soort nodig heeft om te overleven en om vooruitgang te boeken. Om dat voor elkaar te krijgen moeten we af van het strenge karakter van het hedendaagse leren. De structurering in lesuren en vakken moet verdwijnen en zelfstandigheid moet geintegreerd worden in het gehele leerproces in plaats van alleen in werkstukken en opdrachten.

Natuurlijk zijn hier een hoop tegenargumenten voor, onder andere genaamd lerarentekort, algemene ontwikkeling en onderwijsniveau, maar ik denk dat de voordelen deze nadelen weg zullen vagen. Ten eerste het lerarentekort. In dit systeem zullen leraren veel meer als een begeleider in het leertraject optreden dan als een absolute macht, op die manier zal het vak leraar veel plezieriger zijn om te praktiseren en zullen er meer mensen geneigd zijn dit beroep te kiezen.

Ten tweede de alom gepredikte algemene ontwikkeling. Er wordt gedacht dat als leerlingen zelf kiezen wat, hoe, waar en wanneer ze leren dat een groot deel van de stof die als niet interessant beschouwd wordt overgeslagen zal worden. Dit zou slecht zijn omdat een brede kennisbasis een mens zou vormen. Ik ben zelf van mening dat een zelfstandige houding en een prettige ervaring bij het leren veel waardevoller is dan deze zogenaamde algemene ontwikkeling. Als een individu kennis echt nodig heeft, zal deze daar vanzelf achter komen en deze alsnog tot zich nemen. Op die manier zal deze persoon ook het nut van de informatie inzien en gemotiveerder te zijn om deze te doorgronden en onthouden.

Ten derde natuurlijk het onderwijsniveau. Er wordt gevreesd dat het niveau van het onderwijs zou dalen als men alle krampachtige regels los zou laten. Het tegenovergestelde zou echter plaatsvinden. Op dit moment kampen universiteiten met grote problemen omdat het middelbaar onderwijs niet op niveau is. De zogenaamde zesjescultuur heerst. Leerlingen leren alleen voor hun cijfer en vergeten na de test alles simpelweg weer. Als we over zouden stappen op dit onderwijssysteem zouden leerlingen niet leren simpelweg omdat het moet, maar uit interesse of vanuit het besef dat ze deze kennis nodig hebben in het leven. Natuurlijk zal het altijd voorkomen dat leerlingen niet genoeg meekrijgen van hun opleiding, maar is dat nu ook niet het geval? Aan de andere kant zullen er in dit systeem wel leerlingen zijn die meer meekrijgen dan gemiddeld, en dat is nu zeker niet het geval!

Eigenlijk zou ik het liefst gewoon de hele dag zelfstandig leren… Ik ben van mening dat dit onderwijssysteem gewoonweg niet werkt. Het moet anders, maar wat je ook verzint, er zijn altijd mensen ongelukkig mee.

Misschien kan je de geschiktheid van een onderwijssysteem afmeten aan het aantal mensen dat zich erin gelukkig voelt en de gemiddelde ‘gelukkigheid’, misschien is het beter te kijken naar de kwaliteit ervan, maar waarom niet naar beiden?

Het huidige systeem scoort op beide punten slecht. Er zijn zeer weinig scholieren die met plezier naar school gaan, sterker nog, een groot deel haat school. De efficiëntie (die nauw samenhangt met de kwaliteit ervan) is ook niet erg groot. Onlangs de driedeling in niveau (vmbo, havo en vwo), zitten er altijd mensen van verschillende intelligentie bij elkaar. Dit betekent dat een leraar altijd het ‘gemiddelde’ aan moet houden. Het jammere is dat de gemiddelde leerling niet bestaat. Mensen zitten altijd in meer of mindere mate boven of onder dat niveau. Nu is een kleine afwijking niet zo’n probleem, maar hoe verder van dat ‘gemiddelde’ af, hoe ondraaglijker het leven op school wordt. Een deel van de leerlingen haalt het gevraagde niveau gewoon niet, zij zouden veel meer leren als ze op hun eigen niveau onderwijs zouden genieten. Een ander deel zit boven die denkbeeldige grens en zou veel meer kunnen.

Dit is dus niet alleen mijn probleem. Ik mag dan misschien een uitzondering zijn, dat neemt het feit niet weg dat dit gewoon een slecht onderwijssysteem is. Je mag leerlingen niet dwingen om tot hun achttiende slecht onderwijs te volgen, als je iets verplicht stelt moet je namelijk ook kwalitiet bieden.

Eigenlijk heel onlogisch. Elke keer als je lekker met iets bezig bent, als je er helemaal in zit, gaat de bel. Alsof ze het er om doen… Je kunt niets afmaken, je moet weg, op naar het volgende lokaal om precies hetzelfde opnieuw te leren, maar dan in een andere context. Nou, leren… Wat er hier op school gebeurt valt niet precies onder mijn conceptie van dat begrip.

Hier in de les word van mij verwacht dat ik alles wat een docent mij vertelt voor waar aanneem, maar mensen zijn niet onfeilbaar, verre van dat, dus docenten ook niet. Docenten maken verschrikkelijk veel fouten en de lesstof wordt zeer eenzijdig belicht. Ook speelt de mening van een leraar een veel belangrijkere rol dan de objectieve ‘waarheid’.

Ik snap het niet, moet ik alles geloven wat uit de mond komt van iemand die ik zelf voortdurend sta te verbeteren? Moet ik de persoon die zijn eigen mening als onfeilbare waarheid ziet en mijn mening als dom afdoet, als mijn grote voorbeeld nemen? Ik kan best zelfstandig leren. Natuurlijk is een beetje ondersteuning fijn. Iemand die helpt als ik niet verder kom. Maar dat moet niet verder gaan dan dat. Ik wil zelf leren, en niet de leerstof voorgekouwd op mijn bordje gedeponeerd krijgen. Ik ben prima in staat zelf te kouwen. Op die manier krijg ik de mogelijkheid me te verdiepen in een onderwerp en mijn eigen begrip en mening over een onderwerp te vormen. Dit in plaats van alles dubbelop behandelen. Sommige mensen hebben behoefte aan herhaling. Ik weet iets na twee keer wel, de overige zeven keer herhaling is verspilde moeite. Lesstof word zo veel dubbel behandeld, omdat onderwerpen niet alleen binnen een vak herhaald worden, ze komen ook nog bij andere vakken terug. Nu snap ik wel waarom leerlingen 1400 uren moeten volgen, ze rekenen 1000 uren voor herhaling…

Het maakt me zo kwaad, dat ik hier moet zitten. Het enige wat ik kan doen is denken wat ik zou willen doen. Het is zo frustrerend…

Gedachten die me nooit eerder overvallen hebben, sluipen mijn hoofd binnen. Wat als ik op een morgen gewoon in bed blijf liggen? Wat als ik gewoon weiger proefwerken te maken, weiger de les in te gaan? Wat als?

Ik heb nooit moeilijkheden gezocht, maar de uitzichtloosheid van deze situatie maakt me wanhopig. Is er echt geen manier waarop dit anders kan?

Ik krijg alleen inefficiente oplossingen aangereikt. Oplossingen die alleen beslag leggen op de schaarse tijd na school, de enige tijd dat ik kan doen ik wil, en die dan ook helemaal volgepland is. Het resultaat is dat ik in drie pauzes meer te doen heb, dan in twintig lessen, dat ik bijna alleen ’s nachts thuis ben en dat ik elke dag om zes uur op moet staan, om dan nog tijd tekort te komen.

Mijn ´echte´ leven is zo’n tegenstelling met mijn schoolleven. Als ik ook maar een vijfde van de tijd die ik op school zit te verdoen zou kunnen besteden aan bijvoorbeeld mijn webklassen, of aan het bestuderen van de neurologie, of muziektheorie, of biobrandstoffen, of quantummechanica, taalkunde, noem maar op, dan zou mijn leven een heel stuk dragelijker zijn…

Ik wil vrijheid. Ik ben geen klein meisje dat niet voor zichzelf kan beslissen. Ik ben perfect in staat om uit te maken wat goed is voor mij en wat niet, dat ben ik al jaren.

Wat geeft andere mensen het recht om voor mij te beslissen? Dat ik nog geen achttien jaren op deze aarde rondloop? Die zestien maanden zullen mij echt niet wezelijk veranderen. Het is niet zo dat ik na die periode zomaar ineens volwassen ben. Waarom mag ik niet stemmen en zo meebeslissen over het land waarin ik leef? Waarom mag ik niet over mijn eigen gezondheid beslissen? Waarom mag ik mijn eigen keuzes niet maken? Dat is toch een recht, je eigen keuzes maken? Waarom heb ik dat recht niet? Val ik buiten dit recht, puur en alleen omdat ik de magische grens van de achttien jaar nog niet gepasseerd ben? Ik ben nooit akkoord gegaan met enige regeling die anderen de macht gaf om over mijn leven te beslissen.

Ik ben het zat om braaf en gehoorzaam te zijn aan iedereen die denkt invloed op mij te hebben. Dit is mijn leven. Maar wie ben ik om in mijn eentje tegen de gehele maatschappij te vechten? Dus ben ik braaf en volgzaam, en loop ik elke keer als de bel gaat naar het volgende uur van mateloze verveling.

Ik haat mezelf…

School is nutteloos, school is een sleur. Ik zit hier uur na uur wezenloos voor me uit te staren. De lessen gaan langs me heen. Wat doe ik hier? Ik denk niet dat ik alles weet, zeker niet, maar alles is zo simpel hier. Ik begrijp in twee minuten, waar een leraar twee uur over doet om uit te leggen. Ik let nooit op, ik maak nooit huiswerk. Ja, ik krabbel wel eens wat onzin in mijn schrift, om een docent tevreden te stellen. Alles wat ik voor proefwerken en examens doe, is de lesstof een keer doorlezen, dat is genoeg. Wat doe ik hier nog?

De meeste scholieren zouden dolblij zijn als ze de kele dag konden nietsen en toch achten, negens en tienen haalden. Ik niet. Ik kom naar school om te leren. Ik wil dolgraag leren, ik wil niets liever, maar waarom word ik daar zo in tegen gewerkt?

Als ik zelf iets probeer te leren in die verspilde lessen, word ik voortdurend uit mijn concentratie gehaald door mijn mede-leerlingen of door de docent. Daarbij word nog steeds van mij verwacht dat ik meedoe in de les.

Ik zou zoveel kunnen, ik wil zo veel… Waarom? Waarom mag ik niet leren? Het is toch voor iedereen beter als ik gewoon mijn eigen gang ga? Ik blij, de docenten blij(ik schop geen lessen meer in de war), de maatschappij blij, want ze krijgen iemand die veel geleerd heeft, iemand die oprecht geinteresseerd is. Dat is de basis van onze samenleving, goed opgeleide mensen. Die mensen zijn nodig om onze kenniseconomie overeind te houden. Op deze manier wordt dat alleen maar tegengewerkt. Op deze manier word ik zo gedemotiveerd, dat ik het liefste al op mijn veertiende van school was gegaan, maar dat mag niet van de regering. Ik word gedwongen tot mijn achttiende saaie, veel te simpele lessen te volgen. Als ik dat niet doe, krijg ik niet alleen boetes, ook word mij dan het recht verder te leren ontzegd, namelijk naar een universiteit gaan. Wat is dit voor een scheve wereld?!?