Meer weten over hoe u deze blog kan steunen?

Het zit er al weer bijna op, dat begint meer en meer tot me door te dringen. Nog 2 weken en dan is het schooljaar over, nog 5 examenweken en mijn centraal examen en dan is mijn schoolcarriere afgesloten. Aan de ene kant gaat het beangstigend snel, ik zit plotseling midden in de examenstress van het cambridge certificate advanced english, eigenlijk zonder dat ik het doorhad is mijn mondeling genaderd, het heeft me besprongen en met een verdwaasd gevoel achter gelaten. Het is over, het is voorbij… Nu nog de rest… En ook dat sluipt op kousenvoetjes dichterbij, klaar om aan te vallen. 2 weken nog… Dan moet ik minimaal 80% scoren, anders kan ik mijn grote droom vaarwel zeggen. Eigenlijk ben ik er best rustig over, ik heb niet het idee dat ik nog iets aan de uitkomst van het examen kan verandere nu, al heb ik het nog niet achter de rug. Geen paniekaanvallen, geen obsessief leergedrag… Ik weet ook eigenlijk wel dat ik het kan, al is dat een onzeker gevoel omdat ik nniet weet wat nodig is voor 80%. 

Daarnaast heeft Angels and Demons the online rpg sinds gisteren een enorme groei meegemaakt (gisteren alleen al bijna 300%), wat een beetje hetzelfde effect op me heeft als het cambridge mondeling. Plotseling moet alles werken, plotseling is het belangrijk dat de site 24/7 online is. En wat me nog het meeste verbaasd is dat er behoorlijk fanatiek gespeeld wordt, natuurlijk ik heb een aantal weken van keihard programmeren achter de rug, maar dit had ik niet verwacht… Wel gehoopt natuurlijk, dat wel.

Het voelt alsof ik in de achtbaan ben beland, ik ben ingestapt, maar terwijl ik nog even naar iemand zwaai die aan de kant staat vertrekt het karretje al…

Ik ben wat dat betreft wel blij dat het bijna vakantie is, er moet nog zo veel gebeuren om Angels and Demons tot een volwaardig rpg te maken. Eigenlijk is het een fulltime baan voor me, maar het voordeel is dat ik er plezier in heb. Zeker nu het een beetje begint te lopen, en dat zorgt dat ik het naast mijn schoolwerk vol kan houden.

Er hangt een beetje een surrealistische sfeer over mijn leven. Dingen waarvan ik nooit gedroomd hadden dat ze zouden gebeuren, vinden plotseling plaats, andere dingen, waar ik al tijden voor vecht, zijn plotseling voorbij. Mijn knie lijkt plotseling helemaal niet belangrijk meer…